واقعیت ماجرای بیمارستان ایلام از زبان شاهد عینی

در روزهای اخیر، شهرستان ملکشاهی در استان ایلام به کانون توجه رسانه‌ها و کاربران شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده است. اعتراضات مردمی که در ابتدا مسالمت‌آمیز بود، با درگیری‌های خونین و انتقال مجروحان به بیمارستان خمینی (ره) ایلام همراه شد و تصاویر و ویدئوهای منتشرشده، پرسش جدی درباره امنیت مراکز درمانی و نقض حریم امن بیمارستان‌ها را مطرح کرده است. اکنون نگاه‌ها به پاسخگویی مسئولان و نتیجه بررسی‌های وزارت بهداشت و قوه‌قضائیه دوخته شده تا مشخص شود چه عواملی باعث شد فضایی که باید محلی برای درمان باشد، به میدان درگیری تبدیل شود.

هفته دوم اعتراضات خیابانی؛ جامعه معترض ایران دقیقاً چه می‌خواهد؟

در بیمارستان ایلام چه گذشت؟

به گزارش روزنامه هم‌میهن، حالا با گذشت چندروز از وقایع شهرستان ملکشاهی، اگرچه مسئولان از پیگیری این حوادث در این شهرستان و بیمارستان خمینی (ره) ایلام سخن می‌گویند، اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: چه عواملی باعث شد که فضای یک مرکز درمانی، به میدان درگیری تبدیل شود؟

فریدون همتی، نماینده ایلام در مجلس شورای اسلامی درباره اتفاقات رخ‌داده در بیمارستان خمینی (ره) ایلام به هم‌میهن می‌گوید، بعد از انتقال مجروحان از ملکشاهی به ایلام، ظاهراً گروهی تجمع می‌کنند و وارد بیمارستان می‌شوند و پلیس هم برای متفرق و خارج کردن آنها از محیط بیمارستان، وارد می‌شود.

شاهدان عینی که در آن لحظه در بیمارستان خمینی (ره) بوده‌اند اما روایت دیگری دارند؛ مردی جوان که خودش اهل ملکشاهی است و برای پیگیری بیماری‌اش از چندساعت پیش از ورود زخمی‌ها از شهرستان ملکشاهی، در بیمارستان امام خمینی ایلام بوده، به هم‌میهن می‌گوید دقیقاً همان زمانی‌که آن فیلم جلوی در بیمارستان خمینی (ره) گرفته شد، آنجا بود و از نزدیک قضایا را می‌دید:

به‌محض رسیدن زخمی‌ها به بیمارستان، چهار نفر جان‌شان را از دست دادند.

یکی از آنها هم که تیر به سرش اصابت کرده بود، دیروز جانش را از دست داد و یکی دیگرشان که سه تیر به نواحی مختلف بدن‌اش خورده، در ‌آی‌سی‌یو بستری بود و فوت شده است. طبق اطلاعاتی که از پرستاران بیمارستان امام خمینی گرفته‌ام، حدود ۱۱ نفر زخمی بدحال در آنجا بستری بوده‌اند.

به گفته این شاهد عینی، بعد از ورود این زخمی‌ها به بیمارستان، نیروهای امنیتی برای اینکه مردم در محوطه بیمارستان تجمع نکنند و برای بردن جنازه‌ها، وارد محوطه بیمارستان شدند که با مقاومت خانواده‌ها روبه‌رو می‌شوند:

مردم وقتی نیروها را دیدند، داد می‌زدند؛ نیروی انتظامی حمایت حمایت. اما آن نیروهایی که من دیدم، نیروهای انتظامی نبودند؛ نیروهای امنیتی بودند. می‌خواستند به‌زور وارد بیمارستان شوند و خانواده‌ها مقاومت می‌کردند که این اتفاق نیفتد اما درنهایت نیروها وارد بیمارستان شدند، چون حراست بیمارستان هم با آنها همکاری کرد.

او می‌گوید خودش به‌چشم دیده که مامورها یکی از زخمی‌هایی که از مچ پایش به‌دلیل اصابت گلوله خون می‌آمد، بدون اینکه مداوا شود، با خودشان برده‌اند:

همان کسی که در فیلمی که از لحظه تیراندازی منتشر شده، مچ پایش را گرفته است. چون جنازه‌ها را معمولاً به زیرزمین بیمارستان می‌برند، من متوجه نشدم که آیا آنها را هم با خودشان برده‌اند یا خیر. من به‌دلیل بیماری‌ام تعادل نداشتم، نمی‌توانستم درست راه بروم و نیروها حتی می‌خواستند با ما هم برخورد کنند.

به‌همین‌دلیل خودم هم نتوانستم بیشتر در بیمارستان بمانم که ببینم چه‌می‌شود.

به گفته او درحال‌حاضر بیمارستان تحت نظر نیروهای امنیتی است و مشخص نیست دقیقاً چه‌وضعیتی آنجا حاکم است:

خانواده‌های زخمی‌ها تا دیروز در بیمارستان بودند و به‌دلیل اینکه اجازه رفت‌وآمد افراد را به آنجا نمی‌دادند، این خانواده‌ها به بستگان‌شان پیام می‌دادند که به آنها آب و غذا برسانند. درواقع به این دلیل بیمارستان تحت‌نظر است که فیلم یا عکسی منتشر نشود و فضا بیشتر متشنج نشود.

یکی از پرستاران بیمارستان خمینی (ره) ایلام هم در اطلاعاتی که برای هم‌میهن ارسال کرده، می‌گوید جوانی به‌نام «رضا» به‌دلیل اصابت سه گلوله کلاشینکف، تحت جراحی قرار گرفت و به‌خاطر وخامت حالش، فوت کرده است، «مصطفی» تیر به پهلویش اصابت کرده و وضعیت‌اش وخیم است، «رضا» از ناحیه شکم و سینه مجروح شده و یکی دیگر از مجروحان به‌دلیل اصابت گلوله به سر، ابتدا در وضعیت مرگ مغزی بستری بوده و بعد درگذشته است.

یکی دیگر از شاهدان عینی که از لحظه اول شکل‌گیری اعتراضات با جمعیت همراه بوده به هم‌میهن می‌گوید، روز شنبه به‌دلیل فراخوانی که در شبکه‌های اجتماعی دیده، برای شکل‌گیری تجمعی مسالمت‌آمیز که تاکید بر پرهیز از هر نوع خشونتی داشته و اعتراض به گرانی، به خیابان‌های ملکشاهی رفته است؛ هنگام راهپیمایی، نیروهای انتظامی حضور داشته و برخوردی با مردم نکرده‌اند اما بعد، جمعیت به یک ساختمان می‌رسند:

وقتی به آنجا رسیدیم از پشت در ساختمان تیراندازی شروع شد و حدود ۵۰ نفر را زخمی کردند. همان‌موقع چهار نفر را دیدم که تیر خوردند و کشته شدند.

به گفته این جوان ۲۸ ساله، مردم بقیه زخمی‌ها و جنازه‌ها را از ملکشاهی خارج و به بیمارستان خمینی (ره) ایلام می‌برند و تعدادی از زخمی‌ها هم خودشان نخواستند که به این بیمارستان بروند:

دوستم هم سه گلوله خورد و من او را به بیمارستان رساندم. ماموران بلافاصله وارد محوطه بیمارستان شدند که جنازه‌ها و زخمی‌ها را ببرند، به‌همین‌دلیل بلافاصله او را با بدبختی از بیمارستان خارج کردیم تا دستگیر نشود و به مکانی دیگر بردیم.

او می‌گوید آنطور که خودش تا لحظاتی که در بیمارستان بوده و دیده، مردم اجازه نداده‌اند که نیروها، جنازه‌ها و زخمی‌ها را با خودشان ببرند:

اما بعداً از نزدیکانی که در بیمارستان بودند، شنیدم که نیروها، عده‌ای از زخمی‌ها را با خودشان برده‌اند و خانواده‌ها نتوانسته‌اند بیشتر مقاومت کنند. من حتی شنیدم که نیروها جلوی پایگاه انتقال خون هم ایستاده بودند تا کسی خون اهدا نکند.

او می‌گوید سه‌نفر از زخمی‌ها دیروز درگذشته و خاکسپاری شده‌اند و تا جایی که می‌داند، احتمالاً زخمی‌های کمی هنوز در بیمارستان هستند؛ چون خانواده‌ها هرطور شده همان‌شب و فردایش، آنها را خارج کرده‌اند.

حالا حسین کرمانپور، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت در گفت‌وگو با هم‌میهن درباره آخرین وضعیت پیگیری وقایع رخ‌داده در بیمارستان خمینی (ره) ایلام در جریان اعتراضات روزهای اخیر توضیح می‌دهد و می‌گوید که رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان در روزهای اخیر مکلف به پیگیری این موضوع شده است:

نماینده سلامت ما در استان ایلام، رئیس دانشگاه علوم پزشکی این استان است و بلافاصله بعد از اینکه اطلاعاتی درباره این اتفاقات منتشر شد، به ایشان دستور داده شد.

او هم چندین‌بار در شورای تامین استان با مسئولان استان گفت‌وگو کرده و جلسات مکرری تشکیل داده و درحال بررسی این موضوع است. خوشبختانه موضوع از وزارت بهداشت هم بالاتر رفت و دستور رئیس‌جمهور هم برای بررسی موضوع صادر شد. مسئله با دقت‌نظر لازم در حال بررسی است و قطعاً اگر قانون‌شکنی صورت گرفته باشد، خود دولت، قوه‌قضائیه و مراجع ذی‌صلاح به آن رسیدگی می‌کنند.

او از کنوانسیون‌های بین‌المللی در زمینه نقش مراکز درمانی در شرایط مشابه می‌گوید:

باتوجه به اینکه این موضوع مربوط به سلامت مردم است و کنوانسیون‌های بین‌المللی و همه باید بپذیریم که در‌این‌زمینه تفاوتی بین معترض و امنیتی نیست. همه باید بپذیریم محیط‌های درمانی، محلی امن برای درمان بیماری است؛ به‌همین‌دلیل باید حتماً این موضوع بررسی شود که دیگر تکرار نشود. اگر احیاناً خلافی صورت گرفته باشد، باید آن را رفع کنند تا دیگر تکرار نشود.

او می‌گوید یک علت عقلانی کاملی وجود دارد که در سراسر دنیا، هم داخل مراکز درمانی و امدادی، امن محسوب می‌شوند و هم حریم آنها:

علت آن‌هم این است که در بسیاری از مواقع، در مراکز درمانی از هر دو طرف درگیری، بیمار وجود دارد؛ هم معترض، هم آن کسی که می‌خواهد امنیت را برقرار کند در این اتفاقات آسیب می‌بینند و به مراکز درمانی می‌آیند.

اگر اینجا هم محیط درگیری شود، نه‌تنها آنها، بلکه بیماران عادی هم خدمت نمی‌گیرند و آنچه وظیفه ذاتی این مراکز ـ یعنی حفظ جان ملت ـ است، دچار مشکل می‌شود. بنابراین باید به‌صورت جدی به آن پرداخت و هرکسی سهم خود را در این مسئله ایفا کند؛ هم وزارت بهداشت، هم دولت، هم ملت و هم قوه‌قضائیه باید نقش خود را ایفا کنند که دوباره تکرار نشود.