نگاهی به تیم رئال مادرید در شروع فصل ۲۰۲۶/۲۷ لالیگا
ژوزه مورینیو به برنابئو برگشته، وینیسیوس جونیور آیندهاش را به باشگاه متعهد کرده و کیلیان امباپه تازه از کسب کفش طلای جام جهانی بازگشته است. در آستانه فصل ۲۰۲۶/۲۷ لالیگا، به پنج سؤال مهم درباره رئال مادرید میپردازیم.
فصل جدید لالیگا این هفته آغاز میشود، اما رئال مادرید در هفته نخست بازی نخواهد کرد. دیدار ابتدایی آنها مقابل اسپانیول یک هفته به تعویق افتاده است؛ همانند بازیهای بارسلونا، اتلتیک بیلبائو و رئال سوسیداد، زیرا بازیکنان این تیمها در مراحل پایانی جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشته و نیاز به استراحت بیشتری دارند.
با این حال، کهکشانیها مشتاق هستند فصل را قدرتمند آغاز کنند و دوباره به صدر فوتبال اسپانیا بازگردند. برای باشگاهی که هیچگاه از تبلیغ بزرگی خود خجالت نکشیده، اینکه دو فصل متوالی پشت سر رقیب سرسختی مانند بارسلونا در کورس قهرمانی لیگ قرار بگیرد، چندان خوشایند نیست.
به همین دلیل است که «آقای خاص» دوباره به سانتیاگو برنابئو بازگردانده شده است.
ژوزه مورینیو برای دومین دوره هدایت رئال مادرید را بر عهده گرفته و مأموریت دارد تیم هانسی فلیک در بارسلونا را کنار بزند و در لیگ قهرمانان اروپا نیز چالشی جدیتر از سالهای اخیر ایجاد کند.
در بخش بازیکنان نیز چهرههای جدیدی به تیم اضافه شدهاند؛ از جمله یان دیومانده که با مبلغی ۹ رقمی از لایپزیگ جذب شد و مارک کوکوریا، مدافع چپ قهرمان جام جهانی با اسپانیا و محصول آکادمی بارسلونا که از چلسی به مادرید آمد.
اما رئال مادرید چه چیزی میتواند در فصل جدید لالیگا به دست آورد؟ مانند هر فصل، هدف آنها فتح همه جامهاست. اما احتمال تحقق این هدف چقدر است؟
پنج سؤال مهم درباره رئال مادرید پیش از فصل ۲۰۲۶/۲۷ مطرح کردهایم؛ پاسخ این پرسشها میتواند تعیین کند هواداران در پایان ماه مه تا چه اندازه از عملکرد تیم راضی خواهند بود.
آیا مورینیو دوباره جادو میکند؟
او برگشته است.
ژوزه مورینیو در سال ۲۰۱۳ رئال مادرید را ترک کرد، اما ۱۳ سال بعد، این باشگاه دوباره به سراغ سرمربی پرتغالی آمده تا تیم را به مسیر موفقیت بازگرداند.
رایان بنسون پیشتر در پیشنمایش فصل لالیگا توضیح داده بود چرا بازگشت مورینیو میتواند برای مادرید منطقی باشد، اما سؤال اصلی این است که آیا سرمربی سابق چلسی و منچستریونایتد میتواند رئال را در لیگ و لیگ قهرمانان اروپا به تیمی رقابتی تبدیل کند؟
دوره نخست حضور او در مادرید در واقع چندان پربار نبود. مورینیو در سه فصل حضورش در پایتخت اسپانیا، در سال اول جام حذفی، در سال دوم لالیگا و در سال سوم تنها سوپرجام اسپانیا را کسب کرد.
با این حال، قهرمانی او در فصل ۲۰۱۱/۱۲ یک موفقیت خیرهکننده بود. رئال مادرید که از فصل ۲۰۰۷/۰۸ قهرمان لیگ نشده بود، اما با کسب ۱۰۰ امتیاز، ۳۲ پیروزی در لالیگا به دست آورد؛ رکوردی که در آن زمان بهترین عملکرد تاریخ مسابقات بود و فصل بعد بارسلونا آن را تکرار کرد. آن تیم همچنین ۱۶ پیروزی خارج از خانه ثبت کرد که همچنان یک رکورد مطلق در تاریخ لالیگا محسوب میشود.
مورینیو پس از دورههای موفق با پورتو، چلسی (در دو مقطع)، اینتر، رئال مادرید و منچستریونایتد، بهعنوان یکی از بهترین مربیان نسل خود شناخته میشد؛ اما اعتبار او در دورههای حضورش در تاتنهام، رم، فنرباغچه و بنفیکا تا حدی کاهش یافت. با این حال، او در رُم موفق شد نخستین دوره لیگ کنفرانس اروپا را فتح کند.
رئال مادرید فصل گذشته با هدایت ژابی آلونسو موفق نبود؛ اتفاقی که پس از چند سال موفقیت نسبی زیر نظر کارلو آنچلوتی رخ داد. این باشگاه معمولاً با مربیانی بهتر نتیجه میگیرد که بتوانند ستارههای تیم را همراه خود نگه دارند و از نظر تاکتیکی رویکردی کمتر مداخلهگر داشته باشند.
مورینیو نشان داده هنوز میتواند در لحظات مهم نتیجه بگیرد. تیم بنفیکای او فصل گذشته در یک بازی دراماتیک لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید در لیسبون با نتیجه ۴-۲ پیروز شد و گل چهارم آنها توسط آناتولی تروبین، دروازهبان تیم، باعث صعودشان به مرحله پلیآف شد. با این حال، آنها نتوانستند این موفقیت را در مرحله بعد تکرار کنند و در مجموع دو بازی با نتیجه ۳-۱ مقابل رئال شکست خوردند.
تیمهای مورینیو همچنان سخت شکست میخورند. بنفیکا فصل ۲۰۲۵/۲۶ لیگ پرتغال را بدون شکست به پایان رساند. اما آنها در پیروز شدن در بازیها نیز به اندازه کافی قاطع نبودند. ۱۱ تساوی در نهایت به ضررشان تمام شد و بنفیکا پشت سر پورتو و اسپورتینگ در رتبه سوم قرار گرفت.
شاید داشتن برخی از بهترین مهاجمان جهان بتواند به مورینیو کمک کند؛ موضوعی که ما را به سؤال بعدی میرساند.
پیدا کردن بهترین تعادل در خط حمله
وقتی خط حملهای با حضور وینیسیوس جونیور و کیلیان امباپه دارید، آیا با خودتان میگویید: «خدای من، دو تا از بهترین مهاجمان جهان را داریم، چقدر خوششانس هستیم؟» نه، اصلاً. شاید بهتر است بگویید: «ما به یک نفر سوم نیاز داریم!»
با مصدومیت رودریگو، انتقال قرضی فرانکو ماستانتونو به فیورنتینا و تبدیل شدن تقریباً کامل آردا گولر به یک هافبک میانی، در سمت راست خط حمله رئال مادرید یک جای خالی ایجاد شده است. باشگاه این خلأ را با جذب یان دیومانده از لایپزیگ پر کرده است.
وینگر ساحلعاجی با مبلغی که گفته میشود رکورد باشگاه یعنی ۱۴۰ میلیون یورو بوده، به مادرید پیوست و میتواند سومین ضلع یکی از خطرناکترین مثلثهای هجومی فوتبال در سالهای اخیر باشد.
وینیسیوس در نهایت پس از هفتهها مذاکره و علاقهمندی از سوی قهرمان لیگ برتر انگلیس، آرسنال، در رئال ماند و قرارداد جدیدی با این باشگاه امضا کرد.
امباپه نیز پس از به ثمر رساندن ۱۰ گل برای فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۶ وارد فصل جدید شده است. پس چگونه ممکن است این سه مهاجم نتوانند همه رقبا را در فصل پیش رو نابود کنند؟
با این حال، وینیسیوس و امباپه فصل گذشته از نظر گلزنی عملکرد بدی نداشتند؛ آنها بهترتیب ۲۲ و ۴۲ گل در تمام رقابتها به ثمر رساندند. اما این باور عمومی وجود داشت که این دو به اندازه کافی با یکدیگر هماهنگ نیستند و ناکامی رئال در کسب جام و عملکرد ضعیف در بازیهای بزرگ، تا حدی به این موضوع مربوط میشد که خط حمله در لحظات حساس نتوانسته بود بهترین عملکرد خود را ارائه دهد.
این اتفاق باعث شد آلونسو تلاش کند تغییراتی ایجاد کند؛ از جمله اینکه در دیدار الکلاسیکو مقابل بارسلونا در اکتبر سال گذشته، وینیسیوس را از زمین بیرون کشید. رئال مادرید در نهایت آن بازی را برد، اما بیشتر تیترها درباره واکنش عصبی وینیسیوس کنار زمین نسبت به تصمیم سرمربی وقت تیم بود.
با اضافه شدن دیومانده، وینگری که توانایی بالایی در دریبلزنی دارد و فصل گذشته برای لایپزیگ در تمام رقابتها ۱۳ گل و ۹ پاس گل ثبت کرده، امید رئال این است که تیمهای حریف دیگر نتوانند به دفعات روی وینیسیوس و امباپه تمرکز دو نفره داشته باشند و فضای بیشتری برای همکاری این دو ایجاد شود.
مورینیو اغلب به داشتن سبک دفاعی شهرت دارد، اما تیم رئال مادرید تحت هدایت او در فصل ۲۰۱۱/۱۲ طی ۳۸ بازی لالیگا ۱۲۱ گل به ثمر رساند؛ بیشترین تعداد گل زده توسط یک تیم در یک فصل تاریخ این رقابتها (از سال ۱۹۲۹ تاکنون و بدون احتساب گل به خودی).
در آن فصل، مورینیو توانست بهترین عملکرد را از کریستیانو رونالدو، گونزالو هیگواین و کریم بنزما بگیرد؛ بنابراین شاید بتواند همین کار را با وینیسیوس، امباپه و دیومانده نیز تکرار کند.
و مطمئناً آنها از کمک بازیکن دیگری که در جام جهانی ۲۰۲۶ درخشید نیز بهره خواهند برد…
آیا جود بلینگام دوباره به بهترین سطحش برمیگردد؟
در تابستان امسال چندین بار شاهد تصویر آشنای جود بلینگام بودیم؛ بازیکنی که با دستان باز، در حالی که پیراهن سفید انگلیس را بر تن داشت، شادی میکرد و بدون اینکه چیزی بگوید، پیام «من مرد میدان هستم» را منتقل میکرد. بلینگام بهترین نسخه خودش را در جام جهانی ۲۰۲۶ به نمایش گذاشت و با هفت گل، به انگلیس کمک کرد تا به مقام سوم این تورنمنت برسد.
حالا رئال مادرید میخواهد این فرم را دوباره در پیراهن سفید معروف خودش از این بازیکن انگلیسی ببیند.
بلینگام فصل گذشته بازیکن بدی نبود، اما از سطح فوقالعاده بالایی که پیشتر نشان داده بود فاصله داشت. هافبک سابق دورتموند در ۴۰ بازی برای رئال مادرید تنها هشت گل و پنج پاس گل ثبت کرد؛ آماری که فقط یک گل بیشتر از تعداد گلهای او در هشت بازی جام جهانی امسال بود.
بلینگام در نخستین فصل حضورش در اسپانیا ۲۳ گل و ۱۳ پاس گل ثبت کرده بود و در فصل دوم نیز ۱۴ گل و ۱۳ پاس گل داشت؛ بنابراین فصل گذشته کاهش قابل توجهی در عملکرد هجومی او محسوب میشود.
زیر نظر توماس توخل، بلینگام در نقش شماره ۱۰ پشت سر هری کین بازی کرد و این ترکیب فوقالعاده جواب داد. او توانست با سبک بازی پرتحرک خود تأثیر زیادی روی نتایج بگذارد و بارها در موقعیت گلزنی قرار بگیرد.
شاید مورینیو در این فصل تصمیم بگیرد بلینگام را دوباره به نقش شماره ۱۰ نزدیکتر کند. در فصل ۲۰۲۵/۲۶، او در واقع دقایق بیشتری را در خط میانی مرکزی بازی کرد و تنها در ۲۸ درصد از دقایق حضورش در لالیگا به پستی نزدیکتر به مهاجم رفت؛ در حالی که در جام جهانی ۷۱ درصد زمان حضورش در این منطقه بود.
بلینگام آماده در پشت سر خط حملهای متشکل از وینیسیوس، امباپه و دیومانده؟ ترجمه اسپانیایی «وای خدای من!» احتمالاً همین خواهد بود!
آیا خریدهای جدید هماهنگ خواهند شد؟
پیشتر درباره یان دیومانده صحبت کردیم؛ خریدی بزرگ با مبلغی رکوردشکن و ستارهای ۱۹ ساله که آینده درخشانی برایش پیشبینی میشود.
او توانایی زیادی در کار با توپ به رئال اضافه خواهد کرد؛ تنها لامین یامال (۱۳۳ دریبل موفق) در میان پنج لیگ برتر اروپا فصل گذشته بیشتر از دیومانده (۱۱۸ دریبل موفق) دریبل زده است.
اما او خارج از زمان مالکیت توپ نیز سخت تلاش میکند. تنها ۹ بازیکن در پنج لیگ برتر اروپا بیشتر از دیومانده (۲۷ بار) در یکسوم دفاعی حریف توپگیری کردهاند.
دیومانده تنها چهره جدیدی نیست که تابستان امسال وارد برنابئو شده است؛ رئال علاوه بر او بازیکنانی با تجربه ارزشمند نیز جذب کرده است.
مارک کوکوریا کمی پیش از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ به تیم اضافه شد، دنزل دومفریز با انتقالی نسبتاً ارزان از اینتر، گزینههای سمت راست خط دفاعی را افزایش داد و برناردو سیلوا و ابراهیما کوناته نیز بهصورت آزاد از لیگ برتر انگلیس به رئال پیوستند.
دیومانده بازیکنی هیجانانگیز است، اما اگر بخواهیم یک ویژگی مشترک از بازیکنانی که مورینیو دوست دارد نام ببریم، آن تجربه، شناخت از بازی و کیفیت است؛ ویژگیهایی که هر چهار خرید دیگر رئال نیز دارند.
فصل گذشته در لیگ برتر، تنها مویزس کایسدو (۸۷ تکل) بیشتر از کوکوریا (۵۵ تکل) برای چلسی تکل زد. همچنین تنها انزو فرناندز (۶۱ موقعیتسازی) و پدرو نتو (۴۳ موقعیتسازی) بیشتر از این مدافع چپ (۳۷ موقعیتسازی در جریان بازی) موقعیت خلق کردند.
دومفریز خرید جالبی برای رئال مادرید بود. راستش بهراحتی میشد در این مطلب سؤالی درباره اینکه مورینیو چگونه میخواهد بهترین عملکرد را از ترنت الکساندر-آرنولد بگیرد مطرح کرد؛ بازیکنی که نخستین فصل حضورش در اسپانیا چندان موفقیتآمیز نبود. اما با ورود این مدافع راست هلندی که دائماً به خط حمله اضافه میشود، مشخص نیست بازیکن سابق لیورپول اصلاً در فصل جدید جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی داشته باشد یا نه.
برناردو سیلوا با سابقه کسب ۶ قهرمانی لیگ برتر انگلیس با منچسترسیتی به مادرید آمده، در حالی که کوناته نیز یک سال قبل همراه لیورپول قهرمان انگلیس شده بود. مدافع میانی فرانسوی فصل گذشته دوران سختی را پشت سر گذاشت، اما همچنان در نبردهای تنبهتن، بهخصوص در نبردهای هوایی، عملکردی قدرتمند دارد. تنها شریک سابق او در خط دفاعی، ویرجیل فندایک، با ثبت ۷۴.۴ درصد پیروزی در نبردهای هوایی، آماری بهتر از کوناته (۷۱.۳ درصد) در لیگ برتر فصل گذشته داشت؛ البته با شرط حداقل ۱۵۰ نبرد هوایی.
همچنین رئال مادرید کارلوس اسپری را از لوانته جذب کرده تا جایگزین گونزالو گارسیا بهعنوان مهاجم ذخیره امباپه شود. این مهاجم ۲۱ ساله فصل گذشته در ۲۵ بازی لالیگا ۱۱ گل به ثمر رساند که چهار گل آن با ضربه سر بود (۳۶.۴ درصد). در میان بازیکنانی که در فصل ۲۰۲۵/۲۶ لالیگا حداقل ۱۰ گل زدهاند، تنها الکساندر سورلوث از اتلتیکو مادرید درصد بالاتری در گلهای سری به ثبت رسانده است (۳۸.۵ درصد؛ ۵ گل از ۱۳ گل).
مورینیو قطعاً ابزارهای زیادی در اختیار دارد، اما سؤال این است که آیا میتواند همه این مهرهها را کنار هم قرار دهد و در تمام جبههها برای قهرمانی رقابت کند؟
آیا رئال به جایگزینی برای رودری نیاز دارد؟
یکی از بازیکنانی که به نظر میرسد رئال مادرید نتوانسته جذب کند، رودری است. هافبک منچسترسیتی مدتها بهعنوان یکی از اهداف رئال مطرح بود، اما حالا به نظر میرسد در مسیر پیوستن به بارسلونا قرار دارد؛ اتفاقی که میتواند ضربهای دوگانه برای مادرید باشد.
با این حال، مشخص نیست این موضوع به معنای نیاز رئال به پیدا کردن گزینهای جایگزین است یا اینکه رودری از ابتدا بهعنوان یک گزینه «بیهمتا» دیده میشد؛ بازیکنی استثنایی که اگر فرصت جذبش فراهم شود باید او را به خدمت گرفت، اما نه لزوماً به این دلیل که تیم به چنین پستی نیاز فوری دارد.
بیایید واقعبین باشیم؛ رئال مادرید همین حالا نیز برخی از بهترین هافبکهای جهان را در اختیار دارد. ممکن است بلینگام در نقش هجومیتری استفاده شود، اما اورلین شوامنی، فدریکو والورده، برناردو سیلوا، آردا گولر و ادواردو کاماوینگا ترکیبی فوقالعاده را در خط میانی تشکیل میدهند. ضمن اینکه انتظارهای زیادی از استعداد جوان تیم، تیاگو پیچار، وجود دارد.
آیا میتوان رودری را تکثیر کرد؟ نه. اما با استفاده از دادههای آماری Opta Player میتوان دید کدام بازیکنان فصل گذشته از نظر عملکرد بیشترین شباهت را به او داشتهاند.
نتیجه بسیار جالب است. بازیکنی از میان پنج لیگ برتر اروپا که بیشترین شباهت آماری را به رودری در فصل گذشته داشت، الیوت اندرسون، خرید جدید منچسترسیتی بوده است. نفر دوم؟ اورلین شوامنی.
پس از آن، مانوئل لوکاتلی از یوونتوس که اخیراً شایعات پیوستنش به رئال نیز وجود داشت و نیکو گونزالس، جانشین رودری در منچسترسیتی، قرار دارند. بنابراین میتوان استدلال کرد که رئال مادرید شاید همین حالا نسخه خودش از رودری را در اختیار دارد؛ کافی است به شوامنی اعتماد کند و او را با استعدادهای بزرگی مانند والورده، سیلوا، گولر، کاماوینگا و پیچار احاطه کند.
در حال حاضر درباره رئال مادرید سؤالهای بیشتری نسبت به پاسخها وجود دارد، اما با بازگشت مورینیو به نیمکت تیم، یک چیز تقریباً قطعی است: فصل آینده برای طرفداران رئال خستهکننده نخواهد بود.
