پزشکی خانواده وارد فاز دوم شد | وزیر بهداشت: این برنامه حتی در روزهای سخت هم متوقف نشد
برنامه ملی پزشکی خانواده و نظام ارجاع در شهرهای فاز دوم بهصورت رسمی آغاز شد؛ طرحی که با اضافه شدن ۲۰ شهر جدید، شمار شهرهای فاز دوم را به ۴۵ شهر رساند.
به گزارش همشهری آنلاین، برنامه ملی پزشکی خانواده و نظام ارجاع در شهرهای فاز دوم (از جمله شهرستان اسلامشهر، تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران) بهصورت رسمی کلید خورد؛ طرحی که با اضافه شدن ۲۰ شهر جدید، شمار شهرهای فاز دوم را به ۴۵ شهر رساند و بر اساس اعلام مسئولان، همه ۶۴ شهر پیشبینیشده یا وارد محیط اصلی شدهاند یا در محیط تست قرار دارند.
محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، در مراسم آغاز رسمی برنامه ملی پزشکی خانواده و نظام ارجاع در شهرهای فاز دوم که با حضور دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در وزارت بهداشت برگزار شد،گفت: از همه همکاران، پیشکسوتان این مسیر، اعضای تیم ملی سلامت و مدیران و روسای دانشگاههای علوم پزشکی که برای پیشبرد این برنامه پای کار بودند، صمیمانه تشکر میکنم.
وی با اشاره به جایگاه دانشگاهها در پیشبرد اهداف کلان کشور بیان کرد: همانگونه که همه دوستان میدانند، دانشگاهها پیشران توسعه کشور هستند و دولت انتظار دارد دانشگاهها در حل مسائل کشور نقشآفرینی کنند و به عنوان موتور محرک توسعه پایدار، مسئولیت اساسی خود را ایفا کنند.
وزیر بهداشت با بیان اینکه برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع حتی در شرایط سخت نیز متوقف نشد، تاکید کرد: این برنامه در ایام دشوار نیز متوقف نماند و با قدرت مسیر خود را ادامه داد. برای رسیدن به این نقطه، صدها ساعت کار کارشناسی و جلسات متعدد برگزار شد، چرا که آغاز یک حرکت جدید در کشور، نیازمند فرهنگسازی، آموزش برای مردم و همکاران و همچنین هماهنگی گسترده بینبخشی است.
ظفرقندی ادامه داد: از آنجا که این برنامه ماهیتی بینبخشی دارد، لازم است استانداران، فرمانداران و دیگر بخشهای مرتبط در کنار نظام سلامت قرار گیرند تا آموزشهای لازم ارائه و همکاریهای مورد نیاز برای اجرای هرچه بهتر برنامه فراهم شود.
این مسئول با تأکید بر آثار این برنامه در نظام سلامت عنوان کرد: در بُعد مسئولیت حرفهای، اجرای پزشکی خانواده و نظام ارجاع یک اقدام بزرگ ملی است که میتواند ساختار عادلانهتری برای دسترسی مردم به خدمات سلامت ایجاد کند. اگر به دنبال ایران قوی هستیم، این هدف بدون اتکا به ظرفیت علمی دانشگاهها، رشد اقتصادی، رفاه اجتماعی، سرمایه اجتماعی و مشارکت همه نخبگان و چهرههای اثرگذار کشور محقق نخواهد شد.
به گفته ظفرقندی، دانشگاهها در این مرحله نیز نقش خود را بهخوبی ایفا کنند و در پیشبرد این برنامه ملی سربلند باشند.
.
