گوگوش در مستند تازه درباره خروج از ایران چه گفت؟
بیش از دو دهه از خروج گوگوش از ایران میگذرد، اما چگونگی فراهم شدن امکان خروج او پس از سالها دوری از فعالیت هنری، همچنان یکی از بخشهای مبهم زندگی این خواننده است. حالا پخش مستند «گوگوش، آتشینجان» از بیبیسی بار دیگر این موضوع را مطرح کرده و گوگوش در این مستند، روایت تازهای از زمینههای خروج خود از ایران ارائه میکند.
این خواننده سرشناس در مستند «گوگوش، آتشینجان» به کارگردانی نیلوفر تقیزاده، میگوید ماجرای خروجش از ایران در ابتدا نه با هدف برگزاری کنسرت، بلکه در ارتباط با یک پیشنهاد سینمایی شکل گرفت.
بر اساس روایت او، مؤسسه سینمایی «هدایت فیلم» پیشنهاد کرده بود که او در چهار فیلم به کارگردانی مسعود کیمیایی، که آن زمان همسرش بود، بازی کند. از آنجا که فعالیت هنری گوگوش در داخل ایران امکانپذیر نبود، قرار بر این بوده که فیلمها در خارج از کشور ساخته شوند.
گوگوش میگوید در ابتدا حتی مطمئن نبوده که امکان دریافت مجوز خروج از کشور برای او وجود داشته باشد، اما به او گفته شده بود که شرایط لازم برای انجام این کار قابل پیگیری است.
فائقه آتشین میگوید پس از پذیرفتن پیشنهاد اولیه، به او گفته شد حالا که قرار است از ایران خارج شود، میتواند در خارج از کشور کنسرت هم برگزار کند. به گفته او، در ادامه قراردادی یکساله برای اجرای کنسرت در اروپا و آمریکا با مبلغی مختصر تنظیم شد.
خود مسعود کیمیایی نیز در گفتوگویی که سالها پیش در روزنامه «نوروز» منتشر شد، گفته بود گوگوش گذرنامه گرفته بود و قصد داشت در سفری کوتاه پسر و نوهاش را ببیند و در همان سفر در فیلم او نیز بازی کند. کیمیایی در همان گفتوگو از توضیح بیشتر درباره جزئیات ماجرا خودداری کرده و گفته بود بهتر است روزی خود گوگوش درباره آن سخن بگوید.
بر اساس روایت گوگوش، پس از آنکه امکان خروجش فراهم شد، او یک سال طبق همین قرارداد در اروپا و آمریکا روی صحنه رفت. او همچنین مدعی است بخشی از مبلغی که قرار بود بابت این قرارداد به او پرداخت شود، صرف خرید یک دوربین آریفلکس برای مسعود کیمیایی و یک خودرو برای پولاد کیمیایی شد.
گوگوش میگوید پس از پایان آن دوره یکساله، به او گفته شد بهتر است در خارج از ایران بماند. در نهایت مسعود کیمیایی و پسرش پولاد کیمیایی به کشور بازگشتند و او در کانادا تنها ماند و هرگز به ایران بازنگشت.
خروج گوگوش در سال ۱۳۷۹ از همان زمان با پرسشهایی همراه بود. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران مانده بود و بیش از دو دهه امکان فعالیت به عنوان خواننده را نداشت، اما در نهایت در دوره ریاستجمهوری محمد خاتمی توانست به صورت قانونی از کشور خارج شود.
در روایتی که طی سالهای بعد بازتاب پیدا کرد، خروج او عمدتاً در چارچوب فضای فرهنگی و سیاسی دوره اصلاحات توضیح داده میشد؛ دورهای که نسبت به سالهای پیش از آن تغییراتی در سیاستهای فرهنگی ایجاد شده بود.
پیشتر در برخی روایتهای منتشرشده درباره خروج گوگوش از ایران نیز ادعا شده بود که او به همراه مسعود کیمیایی، همسر وقتش، بهصورت قانونی از کشور خارج شده و امکان این خروج با استفاده از ارتباطات کیمیایی با یکی از چهرههای بانفوذ آن دوره فراهم شده است.
با این حال، تاکنون شواهد عمومی و مستندی که بهطور رسمی نشان دهد پس از بیش از دو دهه محدودیت فعالیت هنری، مجوز خروج گوگوش دقیقاً با چه سازوکاری صادر شده و چه تصمیم یا ملاحظاتی پشت آن قرار داشته، منتشر نشده است.
در واکنش به اظهارات تازه گوگوش در مستند بیبیسی فارسی نیز برخی کاربران شبکههای اجتماعی این روایت را ناکامل دانسته و آن را نوعی پرهیز از بیان همه جزئیات مربوط به نحوه خروج او از کشور تلقی کردهاند.
