آیا استقامت در ابتلائات، شرط کافی برای احراز مقام امامت است؟
سنت الهی امامت، رهبران خود را با آزمونهای سخت محک میزند. این گزارش، ابتلائات کلیدی از جمله جهاد، سادهزیستی، صبر بر دشواریها و اجتهاد علمی را بررسی میکند که لازمهی شایستگی هدایت امت در پرتو سنت الهی است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رادیو اینترنتی «پاسخ» با رویکردی تحلیلی و گفتوگومحور میکوشد اهمیت آزمونهای الهی، سنجش شایستگیها و نقش سیر تربیتی و ابتلائات در شکلگیری مقام رهبری را برای مخاطبان تبیین کند و زمینه گفتوگویی عمیقتر درباره چیستی و چرایی رهبری در سنت دینی فراهم سازد.در این برنامه تلاش شده است ابعاد مختلف مفهوم رهبری و امامت در سنت دینی، بهویژه با تکیه بر آیات قرآن کریم، مورد بررسی و واکاوی قرار گیرد.
سوال:چگونه است که بین این همه عالم وسیاستمدار، آیت الله سید مجتبی خامنهای به عنوان رهبر معرفی میشود؟
پاسخ:
امامت و رهبری امت، سنتی الهی است که در پرتو کورههای آزمون تحقق مییابد. خداوند متعال بر اساس سنت همیشگی خود، مقام والای امامت و هدایتگری امت را به بندگانی عطا میکند که شایستگی خویش را در آزمونهای سخت و پیدرپی به اثبات رسانده باشند.
چنانکه دربارهٔ حضرت ابراهیم علیهالسلام میفرماید:
«وَإِذِ ابْتَلَیٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا…»
این آیهی شریفه بهخوبی گویای این حقیقت است که امامت، منصبی نیست که بهآسانی و بدون مقدمه به کسی داده شود، بلکه نتیجهی عبور موفقیتآمیز از کلمات و آزمونهای دشوار الهی است.
این سنت الهی در زندگی حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای هم جلوهگر بود و ایشان مراحل گوناگون این ابتلائات عظیم را یکبهیک با سربلندی پشت سر گذاشتند، تا جاییکه مشیت الهی بر امامت ایشان بر امت تعلق گرفت.
یک) گمنامی و جهاد بیادعا در میدان عمل
نخستین و شاید دشوارترین آزمون برای کسی که بعدها پرچمدار هدایت امت میشود، زیستن در گمنامی و عمل خالصانه بدون چشمداشت به نام و نشان است.
ایشان در دوران دفاع مقدس نه بهعنوان شخصیتی شناختهشده، بلکه بهمثابهی یک سرباز گمنام و جانبرکف پا به میدان نبرد گذاشتند. این خلوص در گمنامی و ایثار در خفا نشان داد که اخلاص ایشان برای خداوند از هرگونه خودنمایی و شهرتطلبی به دور بوده و این خود نخستین گام برای اثبات صدق در دعوای بندگی بود.
دو) سادهزیستی و پرهیز از بهرهگیری از موقعیت رهبری
از دشوارترین آزمونها برای کسانی که در جایگاه قدرت و رهبری قرار میگیرند، وسوسهی استفاده از امکانات و منافع مادی است.
حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای در سالهای طولانی رهبری پدر بزرگوارشان، با وجود دسترسی به موقعیتها و ظرفیتهای گوناگون اقتصادی، رفاهی و اداری، هرگز از این جایگاه برای بهرهمندی شخصی یا خانوادگی استفاده نکردند.
زندگی ایشان همواره بر پایهی سادهزیستی، قناعت و بیاعتنایی به زخارف دنیا استوار بوده و هیچگاه امکاناتی فراتر از یک شهروند عادی برای خود درخواست نکردهاند.
این پرهیز آگاهانه از بهرهگیری از بیتالمال و از موقعیت خانوادگی، نشانهی تقوایی عمیق و التزام عملی به عدالت است؛ تقوایی که رهبر امت را از هرگونه وابستگی به دنیا و مظاهر مادی پاک میسازد و او را شایستهی هدایت معنوی و مادی جامعه میگرداند.
سه) صبر بر دشمنیها و تیرهای تهمت
دنیاطلبان و دشمنانِ قسمخورده ایرانِ اسلامی، امواجِ کینه خود را در قالب شبهات سیاسی و دروغپردازیهای رسانهای علیهِ ایشان به کار گرفتند؛ اما صبر و سعه صدرشان در برابر این هجمهها نشان داد که تحملِ بارِ سنگینِ امامتِ امت برای کسی میسّر است که در برابر تندبادهای دشمنان، چون کوهی استوار بماند.
چهار) آزمایشِ نهایی و بزرگ: شهادتِ عزیزان
شاید سنگینترین آزمون، از دست دادنِ عزیزان و بستگان در راهِ آرمانهای الهی باشد. شهادتِ پدر، مادر، همسر، خواهر و دیگر نزدیکان، کورهای بود که طلایِ وجودشان را بیش از پیش خالص و درخشان کرد. صبر بر این مصائبِ عظیم، نشان از روحیهای دارد که برای امامتِ یک امت باید از این دستاوردهای دنیوی هم گذشت و تسلیمِ محضِ اراده الهی بود. در کنار این ابتلائات و امتحانات، ظرفیتها و فرصتهایی فراهم شد؛ تلاش و اخلاصشان برای بهرهگیری از این فرصتها، ایشان را مستعدِ امامتِ امت کرد.
الف. جهادِ علمی: جدیت، دقت و سختکوشی تا نیل به قله اجتهاد
در کنار مجاهدتهای میدانی و سیاسی، جهادِ علمی نیز آزمونی بزرگ و سرنوشتساز بود. ایشان سالهای متمادی از عمرِ پربرکت خود را با جدیتی وصفناپذیر، دقتی حیرتانگیز و سختکوشیِ شبانهروزی به فراگیریِ علوم آلمحمد (ع) اختصاص دادند؛ بدون آنکه از موقعیت خویش برای میانبرهای علمی بهره برند. مراتبِ دشوارِ تحصیل و تحقیق را گامبهگام و با تحملِ رنجِ طلبگی پیمودند تا آنکه به قله رفیعِ اجتهاد نائل آمدند. این پشتکارِ خستگیناپذیر در راهِ علم و فقاهت، نشان از روحیهای دارد که برای هدایتِ فکری و دینیِ امت باید سالها در محضرِ کتاب و سنت بود و تشنگانِ حقیقت را از چشمه جوشانِ معرفت سیراب کرد.
ب. همراهی سیوهفتساله با ولیِّ امرِ مسلمین
همراهیِ لحظهبهلحظه و تمامعیار با رهبر شهید به مدتِ نزدیک به چهار دهه، نه یک همراهیِ ساده، بلکه نوعی همپیمانی در سختیها و همدلی بود. ایشان در کسوتِ مشاوری امین و فرزندی دلسوز برای رهبر شهید، همواره در کنارشان حضور داشتند؛ بیآنکه در پی جلوهگری یا کسبِ مناصبِ رسمی باشند. این خلوصِ نیت و دوری از قدرتطلبی، خود آزمونی بزرگ بود که نشان داد عشق به ولایت و انقلاب، نه برای رسیدن به مقام، بلکه برای ادای تکلیف و تحققِ سنتِ الهی جلوهگری کرده است. ایشان پس از موفقیت در چنین آزمونها و ابتلائاتی، بهعنوانِ امامِ امتِ اسلامی، راهبریِ نظامِ جمهوریِ اسلامی را برای تحققِ آموزههای دین و اعتلایِ کلمهالله به عهده گرفتند.
برای دانلود و شنیدن صوت اینجا کلیک کنید.
منبع:حوزه
گردآوری: کلبه سرگرمی
شما چه نظری دارید؟ دیدگاه خود را در سایت کلبه سرگرمی بنویسید.
