سیاست جنگیدن با ایران؛ پایانی در چشمانداز نیست
جنگ آمریکا با ایران در حالی ادامه دارد که با گذشت ۶ ماه، حمایت افکار عمومی از تصمیم دونالد ترامپ برای آغاز آن کاهش یافته و نگرانیها درباره طولانی شدن درگیری افزایش یافته است؛ روندی که میتواند جنگ را به یکی از مسائل موثر بر سیاست داخلی آمریکا و انتخابات میاندورهای تبدیل کند.
همشهری آنلاین – گروه سیاسی: جنگ ترامپ با ایران در حالی وارد مرحلهای فرسایشی و بدون چشمانداز روشن برای پایان شده که حمایت افکار عمومی آمریکا از آن بهشدت کاهش یافته است؛ روندی که میتواند هزینههای سیاسی سنگینی برای رئیسجمهور آمریکا و جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای به همراه داشته باشد.
اکونومیست در گزارشی با عنوان «سیاست جنگیدن با ایران؛ پایانی در چشمانداز نیست» نوشت:
در نزدیکی یادمان سنگی مارتین لوتر کینگ در واشنگتن، جام طلایی بزرگی به افتخار دونالد ترامپ نصب شده است. این جام که طنزنویسانی ناشناس آن را برپا کردهاند، «جام مشارکت در جنگ ایران» نام دارد و کنایهای است به اینکه در میدان نبرد، ظاهرا مهم این نیست که پیروز شوید؛ همین که در جنگ شرکت کنید کافی است. روی این جام نوشته شده است: «در حالی که برخی خود را مشغول… نتایج قابل اندازهگیری میکنند، رئیسجمهور ترامپ شجاعت شرکت کردن را نشان داد.»
مائورا فلینت، راهنمای تور [برداشت یک شهروند آمریکایی از جنگ]، میگوید این شوخی «خیلی بامزه» است، اما جنگ طولانی آقای ترامپ در ایران به هیچ وجه خندهدار نیست. او میگوید: «او راهبرد خوبی برای خروج از جنگ ندارد. پایانی در چشمانداز نیست.»
به نظر میرسد رایدهندگان آمریکایی نیز با او همنظرند. بر اساس نظرسنجی رویترز – ایپسوس، همزمان با از هم گسیختن آتشبس، ۴ نفر از هر ۵ آمریکایی معتقدند جنگ برای «مدتی طولانی» ادامه خواهد یافت. بر اساس نظرسنجی اکونومیست – یوگاو، نزدیک به نیمی از آمریکاییها فکر میکنند جنگ یک سال یا بیشتر ادامه خواهد داشت. شمار کمی از آنها این چشمانداز را مطلوب میدانند. خالص میزان رضایت آمریکاییها از تصمیم آقای ترامپ برای حمله به ایران اکنون به منفی ۳۰ درصد رسیده است. جنگ ویتنام ۶ سال طول کشید تا به اندازه جنگ ایران که تنها ۶ ماه از آغاز آن گذشته، منفور شود.
براساس گزارش اکونومیست، لری ساباتو از دانشگاه ویرجینیا میگوید: «جنگ با ایران منفورترین درگیری در میان آمریکاییها از زمانی است که نظرسنجیها آغاز شدهاند.» به گفته او، هرچه جنگ طولانیتر شود، «هزینهها بیشتر خواهد شد و یکی از این هزینهها، از دست رفتن حمایت از ترامپ و جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای خواهد بود.»
حمایت عمومی از جنگهایی که آمریکا بنا به انتخاب خود آغاز میکند، معمولا در ابتدا بالا است، اما بهتدریج کاهش مییابد. هنگامی که آمریکا در سال ۲۰۰۱ به افغانستان حمله کرد، نزدیک به ۹۰ درصد آمریکاییها از این اقدام حمایت میکردند. جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور وقت، توجیه روشنی برای جنگ ارائه کرده بود: طالبان به تروریستهایی پناه داده بودند که هواپیماها را به آسمانخراشهای نیویورک کوبیده بودند. بر اساس دادههای گالوپ، ۱۳ سال طول کشید تا حمایت از جنگ به کمتر از ۵۰ درصد برسد؛ تا آن زمان، بیش از ۲ هزار آمریکایی کشته شده بودند.
تعداد بسیار کمتری از آمریکاییها در جنگ ترامپ کشته شدهاند: تاکنون ۱۸ نفر. اما این جنگ به شکلی به جیب مردم فشار آورده که برای رایدهندگان بهراحتی قابل درک است. پیش از حمله ترامپ به ایران، تنگه هرمز باز بود. اکنون دیگر باز نیست.
پس از تلاشهای گسترده برای شکستن «خفهکننده» ایران بر جریان نفت، ترامپ مدعی شد: «نفت مثل هیچوقت دیگری در جریان است.» اما کسانی که چنین چیزهایی را دقیق اندازهگیری میکنند، با او موافق نیستند. قیمت بنزین در آمریکا اکنون به بیش از ۴ دلار در هر گالن رسیده؛ در حالی که پیش از جنگ ۳ دلار بود.
جنگ ویتنام که ۳ میلیون نیروی زمینی آمریکایی را درگیر کرده بود، بهسرعت به موضوعی تبدیل شد که از نظر رایدهندگان، «مهمترین مشکل» آمریکا بود؛ این چیزی است که نظرسنجیهای گالوپ نشان میدهد. آنها چنین نظری درباره جنگ ایران ندارند. اما به نظرسنجیها میگویند مسائلی که بیش از همه برایشان اهمیت دارد، شامل «هزینه بالای زندگی» و «رهبری ضعیف» است. بنابراین، جنگ ایران با وجود هزینه نسبتا محدود آن از نظر تلفات انسانی آمریکاییها، میتواند بر آرای بسیاری از رایدهندگان تاثیر بگذارد.
در میان دموکراتها، خالص میزان رضایت از جنگ منفی ۸۴ درصد است. در میان مستقلها، این رقم منفی ۵۲ درصد است. تنها گروه بزرگ اجتماعی که همچنان از جنگ حمایت میکند، جمهوریخواهان طرفدار جنبش «ماگا» هستند که خالص میزان رضایت آنها به ۷۲ درصد میرسد؛ با این حال، حتی این گروه که از طرفداران پر و پا قرص ترامپ هستند نیز در حال تردیدند. یک نظرسنجی ایپسوس نشان میدهد که برای نخستین بار، تعداد قابل توجهی بیش از نیمی از حامیان ترامپ، عملکرد او در اداره کشور را تنها «تا حدودی» تایید میکنند، نه «بهشدت».
رضایت ماگا چقدر است؟
جمهوریخواهانی که خود را «غیرماگا» میدانند نیز بهشدت از جنگ رویگردان شدهاند. خالص میزان رضایت آنها از جنگ از مثبت ۲۶ درصد در ماه آوریل به منفی ۲۵ درصد در حال حاضر سقوط کرده است.
در ۲۱ ژوئیه، پیت هگست، وزیر جنگ، از کنگره خواست ۶۷ میلیارد دلار دیگر برای هزینههای نظامی اختصاص دهد. دموکراتها با این درخواست موافق نیستند، هرچند گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد منابع مالی در حال تمام شدن است. بسیاری، دولت را متهم میکنند که نتوانسته هزینه واقعی جنگ را بهدرستی محاسبه و اعلام کند.
پنتاگون رقم ۳۷.۵ میلیارد دلار را اعلام کرده است؛ رقمی که عمدتا هزینه مهمات مصرفشده و سوخت را شامل میشود. اما الیسا اسلاتکین، سناتور ایالت میشیگان، با احتساب هزینه تعمیر پایگاههای آمریکایی و خسارتی که به مصرفکنندگان وارد شده، برآورد میکند هزینه واقعی بیش از ۵ برابر این رقم باشد. او همچنین میگوید پسران آقای ترامپ از قراردادهای پنتاگون سود میبرند.
مدل اکونومیست برای انتخابات میاندورهای، احتمال به دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان توسط دموکراتها را ۸۱ درصد و احتمال تصاحب سنا را ۴۵ درصد برآورد میکند.
آرون دیوید میلر، از موسسه کارنگی، میگوید مشکلات آقای ترامپ در ارتباط با ایران او را به یاد جملهای میاندازد که لیندون جانسون درباره جنگ ویتنام گفته بود: «احساس میکنم مسافری هستم که در بزرگراهی در تگزاس، گرفتار تگرگ شده است. نمیتوانم فرار کنم. نمیتوانم پنهان شوم. نمیتوانم جلوی آن را بگیرم.»
.
