حسن باشت باوی کیست؟

در حالی که خبری مبنی بر ناپدید شدن تندیس استاد حسن باشت‌باوی، پدر بوکس ایران در پارک لاله (دوستی) شهرستان گچساران، توجه کاربران را جلب کرده بود، اطلاعیه‌ منتشرشده از سوی صداوسیمای کهگیلویه و بویراحمد اعلام کرد این تندیس برای مرمت و بازسازی به‌طور موقت از محل خود منتقل شده است.

در این اطلاعیه همچنین آمده که بررسی‌ها نشان می‌دهد طی روزهای گذشته افرادی با هدف تخریب و سرقت، به بخش‌هایی از بدنه و اتصالات این تندیس آسیب وارد کرده‌اند. به گفته مسئولان، با همکاری نیروهای انتظامی و دستگاه قضایی، افراد مرتبط با این اقدام شناسایی شده‌اند و پرونده آن‌ها برای رسیدگی قانونی به مراجع قضایی ارجاع شده است.

بیوگرافی حسن باشت‌باوی

حسن باشت‌باوی که با لقب پدر بوکس ایران شناخته می‌شود، یکی از چهره‌های تأثیرگذار و ماندگار ورزش کشور بود. او در ۱۱ فروردین ۱۳۰۶ در آبادان به دنیا آمد و بخش عمده زندگی خود را به فعالیت در رشته بوکس، چه در جایگاه قهرمان و چه به‌عنوان مربی، اختصاص داد.

حسن باشت‌باوی از سال ۱۳۲۳ فعالیت حرفه‌ای خود را در رشته بوکس، زیر نظر واگنر، مربی انگلیسی مقیم آبادان، آغاز کرد. او در سال ۱۳۲۸ عنوان نایب‌قهرمانی بوکس ایران را به دست آورد و در ادامه با کسب افتخارات متعدد در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی، به یکی از چهره‌های شاخص این رشته تبدیل شد. حسن باشت‌باوی در سال ۱۳۳۷ از دنیای قهرمانی فاصله گرفت و به عرصه مربیگری پرداخت. او بین سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ هدایت تیم ملی بوکس ایران را برعهده داشت و توانست این تیم را در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران به مقام قهرمانی برساند، موفقیتی که جایگاه او را در تاریخ بوکس ایران تثبیت کرد.

تندیس حسن باشت‌باوی

در راستای قدردانی از سال‌ها تلاش و خدمات این پیشکسوت، در سال ۱۳۸۶ سالن بوکس گچساران به نام «استاد حسن باشت‌باوی» نام‌گذاری و افتتاح شد تا یاد و نام او در میان نسل‌های جدید بوکسورهای کشور زنده بماند.

در سال ۱۳۹۵ و همزمان با جشن ۹۰ سالگی حسن باشت‌باوی، مراسمی با حضور جمعی از مسئولان، خانواده و پیشکسوتان ورزش برگزار شد. طی این مراسم تصمیم گرفتند تندیس این ورزشکار ساخته و در یکی از فضاهای عمومی شهر گچساران نصب شود. این تصمیم یک سال بعد عملی شد و در سال ۱۳۹۶ از تندیس پدر بوکس ایران در یکی از بوستان‌های این شهر رونمایی کردند.

حسن باشت‌باوی سرانجام صبح روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ در سن ۹۲ سالگی در شهر دوگنبدان، مرکز شهرستان گچساران، درگذشت. او به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین مربیان و پیشگامان بوکس ایران شناخته می‌شود و نقش مهمی در رشد و توسعه این رشته و تربیت نسل‌های مختلف بوکسورهای ایرانی ایفا کرد. نام و یاد او همچنان در تاریخ ورزش کشور ماندگار است.