نوه بوکسور عیدی امین با هدف قهرمانی در بوکس وارد رینگ شد!
نوه یک دیکتاتور جنجالی در شرق آفریقا قصد دارد در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع، لقب پادشاه اسکاتلند را به دست آورد. عزیز عبدل، بوکسور سنگینوزن اوگاندا و نوه عیدی امین، دیکتاتور سابق این کشور، با هدف کسب مدال طلا در رقابتهای بوکس بازیهای کشورهای مشترکالمنافع وارد رینگ شده و میگوید میخواهد به «خطرناکترین مرد» این مسابقات تبدیل شود.
عیدی امین، افسر نظامی بود که پس از یک کودتا در سال ۱۹۷۱ به عنوان سومین رئیسجمهور اوگاندا انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۹ با حکومتی سرکوبگر بر این کشور حکومت کرد. او که به «قصاب اوگاندا» معروف شده بود، در دوران هشتساله حکومتش مسئول کشته شدن شمار زیادی از مردم بود، برآوردها تعداد قربانیان دوران حکومت او را تا حدود ۵۰۰ هزار نفر اعلام کردهاند.
عیدی امین که در طول زندگیاش شش بار ازدواج کرد و گفته میشود که صاحب حدود ۶۰ فرزند بود، علاقه عجبی به فرهنگ اسکاتلند داشت و حتی گاهی لباس سنتی این کشور را میپوشید و نیانبان مینواخت. در سال ۱۹۷۶ نیز خود را «آخرین پادشاه اسکاتلند» نامید، اقدامی که باعث شد تا نام او بیش از پیش در جهان مطرح شود. در سال ۱۹۹۸ رمانی درباره زندگی عیدی امین و یک پزشک اسکاتلندی خیالی منتشر شد که ترکیبی از واقعیتهای تاریخی و داستانی بود. چند سال بعد نیز هالیوود فیلمی درباره زندگی او ساخت که در آن، فارست ویتاکر نقش امین را بازی کرد و برای این نقش جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را به دست آورد.
با وجود جنایات گسترده دوران حکومتش، عیدی امین هرگز در دادگاه بینالمللی محاکمه نشد و قربانیان و خانوادههای آنها عدالت مورد انتظار خود را دریافت نکردند. او پس از سالها زندگی در تبعید، در اوت ۲۰۰۳ در سن ۷۵ سالگی در شهر جده عربستان سعودی درگذشت. اکنون بیش از نیم قرن پس از دوران قدرت عیدی امین، نوه او یعنی عزیز عبدل تلاش میکند با الهام از پدربزرگش در ورزش بوکس به موفقیت برسد. عبدل ۲۵ ساله که با لقب رینگو شناخته میشود، در مرحله یکچهارم نهایی بوکس فوقسنگین بازیهای کشورهای مشترکالمنافع در گلاسکو باید مقابل دامار توماس، بوکسور انگلیسی، قرار بگیرد. برنده این مسابقه راهی مرحله نیمهنهایی میشود و حداقل مدال برنز را قطعی خواهد کرد. عزیز عبدل درباره این مسابقه میگوید:
خیلی خوشحالم که قرار است مقابل یک بوکسور انگلیسی مبارزه کنم. هیچکس نمیداند چه اتفاقی خواهد افتاد. همانطور که مایک تایسون گفت، همه قبل از اینکه مشت بخورند برنامه دارند. در بوکس سنگینوزن هر چیزی ممکن است رخ دهد.
او درباره تأثیر پدربزرگش در مسیر ورزشی خود نیز میگوید:
موفقیتهای بوکس پدربزرگم الهامبخش من بوده است. او هم مثل من یک بوکسور سنگینوزن بود و من به او افتخار میکنم.
حالا ما در آفریقا نیستیم، در اروپا هستیم. همانطور که پدربزرگم میگفت، باید با ناکاوت پیروز شوید؛ برای همین تمرینهای ما بر همین اساس بوده است. من به خودم باور دارم و وقتی میگویم کاری را انجام میدهم، انجامش میدهم. هدف من کسب مدال طلاست.
اوگاندا تاکنون هشت مدال طلای بوکس در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع کسب کرده که سه مورد از آنها در رقابتهای سال ۱۹۷۰ در ادینبرو به دست آمده است. آخرین طلای بوکس این کشور نیز به بازیهای اوکلند ۱۹۹۰ بازمیگردد. عبدل که مایک تایسون را الگوی اصلی خود میداند، میگوید:
اگر مدال طلا بگیرم، خطرناکترین مرد کشورهای مشترکالمنافع، خطرناکترین مرد گلاسکو و پادشاه جدید اسکاتلند خواهم بود.
او همچنین درباره سلاح ویژه خود در رینگ میگوید:
سلاح بزرگ من ضربه رینگو است. نمیخواهم درباره آن توضیح بدهم؛ اگر زمان مناسب برسد، آن را در روز مسابقه نشان خواهم داد. خواهید دید ضربه رینگو چه شکلی است. حالا غولها اینجا هستند.
عبدل در پایان با اشاره به روحیه جنگندگی خود میگوید:
شیر باید شبیه شیر باشد. یک شیر نمیتواند شبیه سگ یا شتر باشد. من یک جنگجوی واقعی هستم؛ من نوه یک جنگجو هستم.
